دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی

به گزارش خبرنگار وب‌دای دانشگاه، دکتر حمیدرضا خانکه، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی و عضو پیوسته فرهنگستان علوم پزشکی ایران، در نشست «ترجمان دانش» به تحلیل چالش‌های پیش‌روی پژوهش‌های سلامت در ایران پرداخت و الزامات راهبردی برای پیوند میان علم و جامعه را تشریح کرد.

وی  با بیان اینکه تحقیقات سلامت زمانی بیشترین تأثیر را دارند که با همفکری ذینفعان اصلی انجام شوند، اظهار داشت: مشارکت بیماران، مراقبان، سیاست‌گذاران و عموم مردم در فرآیندهای پژوهشی، تنها یک انتخاب نیست، بلکه یک الزام علمی و اخلاقی است. متأسفانه در حال حاضر مشارکت نظام‌مند بیماران و مردم در پژوهش‌های سلامت ایران در مراحل ابتدایی قرار دارد و فاقد چارچوب مشخصی است.

دکتر خانکه در ادامه با اشاره به تجربیات جهانی و الزام نهادهای بین‌المللی نظیر سازمان جهانی بهداشت و یونسکو، افزود: با دخیل کردن مردم در تصمیم‌گیری‌های پژوهشی، مطالعات از حالت صرفاً دانشگاهی خارج شده و به نیازهای واقعی جامعه نزدیک‌تر می‌شوند. این رویکرد موجب ارتقای کیفیت، اعتبار، شفافیت و کاربردپذیری نتایج تحقیقات خواهد شد.

مدیر مرکز تحقیقات حوادث و بلایا با ارائه یک «خلاصه سیاستی» در این نشست، هفت توصیه راهبردی برای تقویت مشارکت مردم و بیماران (PPI) ارائه کرد و گفت: هدف ما تبدیل جامعه از مصرف‌کننده منفعل دانش به شریک فعال در تولید آن است. اجرای این توصیه‌ها نیازمند اراده در بالاترین سطوح مدیریتی است تا دستورالعمل‌ها و الزامات قانونی لازم برای نهادینه‌سازی این فرهنگ در نظام سلامت کشور تدوین شود.

دکتر خانکه در پایان با تأکید بر اینکه مردم‌محور کردن پژوهش، پلی میان دانشگاه و جامعه ایجاد می‌کند، خاطرنشان کرد: این تحول نه تنها به نفع بیماران، بلکه به سود پژوهشگران و کل جامعه علمی است؛ چرا که با این رویکرد، اعتماد عمومی به نظام سلامت تقویت شده و سرمایه اجتماعی افزایش می‌یابد. امیدواریم با تصمیمات مدبرانه، به سمتی حرکت کنیم که هر شهروند ایرانی خود را سهامدار دستاوردهای علمی کشور بداند؛ چرا که این بهترین ضمانت برای اثربخشی و پایداری نتایج پژوهش‌ها در عرصه سلامت است.

پایان پیام/